• Açılış haftasına kazalar damga vurdu ne yazık ki. Özellikle üçüncü etapta yaşananlar, yarışın üç haftalık gidişatına yön verecek cinstendi: Ewan köprücük kemiğini kırıp yarışa veda etti. Roglic ve Thomas, aldıkları savaş yaraları nedeniyle sonraki günlerde geride kalıp genel klasman şanslarını yitirdiler. Ki, Roglic sekizinci etaptan sonra yarışı bıraktı. Pogacar dahi zaman kaybetmişti; ama sonra işler değişti tabii.
  • Pelotonu, aralarında birer metre mesafe ile yan yana dizseniz bile kazalar yaşanabilir. Ve her türden kaza yarışın parçasıdır. Fakat bu durum, bisikletçileri -manasızca- dar ve tehlikeli yollarda yarıştırmayı haklı çıkarmaz. Organizasyonların öncelikli görevi, bu riske minimize edip yarış güvenliğini sağlamaktır. ASO’nun hiçbir zaman yapmadığı gibi. Bu konuya daha sonra etraflıca girmek istiyorum.
  • İzlediğim büyük turlar arasında en tek taraflı olanı, Nibali‘nin kazandığı 2014 Fransa Turu’ydu. Froome ve Contador’un erken abandoneleri ile gerçekçi bir rakibi kalmayan Squalo, dört etap kazanıp yedi buçuk dakika farkla sarı mayoya uzanmıştı. Öyle görünüyor ki, Pogacar bize yeni bir seviye kazandıracak. O’Connor‘ı saymazsak, şimdiden en yakın rakibine 5 dakika fark atmış durumda. Hız kesmezse Paris’e vardığımızda on dakikalık farkları dahi görebiliriz. 22 yaşında üst üste ikinci Fransa Turu galibiyeti… Hayretler içinde izliyoruz.
  • Cavendish bize 5-6 yıl öncesinden pasajlar sunuyor. “Etap kazanabileceğini sanmıyorum” demiştim, ilk haftaya iki tane sığdırdı bile. Yeşil mayo klasmanında da önde gidiyor. Yanıldığım için çok mutluyum. Hele bir de dokuz yıl aradan sonra kraliyet sprintini kazanırsa… “Tarihin en iyi sprinteri” önermesine kuşkuyla bakanlar dahi fikirlerini değiştireceklerdir. Chapeau kere chapeau!
  • Van der Poel, ilk Fransa Turu’nda yarışa iz bırakmayı başardı. Etabını kazandı, altı gün sarı mayo taşıdı… Ve sekiz etap sonunda, tüm hedeflerini gerçekleştirmiş bir şekilde yarıştan ayrıldı. Artık gönül rahatlığıyla Tokyo’ya hazırlanabilir. Seneye daha fazlası için gelecek.
  • Cross bisikleti ile başlayıp bahar klasiklerine taşınan Van der Poel-Van Aert rekabetinde yeni bir cephenin (büyük turlar) açılmasını iple çekiyorum. Bu yıl kısa bir fragman izledik zaten. Bu çocuklar bir başka!

* * *

Sarı mayo: Tadej Pogacar
Yeşil mayo: Mark Cavendish
Polka-dot mayo: Nairo Quintana
Beyaz mayo: Tadej Pogacar

* * *

Pogacar
O’Connor (+2′ 01″)
Uran (+5′ 18″)
Vingegaard (+5′ 32″)
Carapaz (+5′ 33″)
Mas (+5′ 47″)
Kelderman (+5′ 58″)
Lutsenko (+6′ 12″)
G. Martin (+7′ 02″)
Gaudu (+7′ 22″)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s