Giro d’Italia 2016 Değerlendirmesi

Vincenzo Nibali

Vincenzo Nibali

Ne haftaydı ama! Son dinlenme gününe kadar zaman zaman ekran başında uyuklamamıza neden olan Giro 2016, son yılların en güzel büyük turlarından birine evrilerek bitti. Çoğu zaman benzer bir seyir izleriz; ama bu sefer bir farklıydı hakikaten. Her şey bir kenara, liderlik son hafta 2 kez el değiştirdi. Ki, tur boyunca toplam 8 ismin pembe mayo giymesiyle bu alanda bir rekora imza atıldı. Heyecan, genel klasman mücadelesiyle de sınırlı değildi. Misal, 18. etapta tüm zamanların en şok edici sonlarından birine tanıklık ettik. Evet; Etixx yönetiminde, Brambilla ve Trentin‘in başrollerini oynayıp Moreno Moser‘in dekoru tamamladığı etap. Yazarken bile heyecanlandım.

Haydi başlayalım…

Esteban Chaves - Vincenzo Nibali - Alejandro Valverde

Esteban Chaves – Vincenzo Nibali – Alejandro Valverde

GENEL KLASMAN

Yarış öncesinde Nibali‘nin form durumuna dair bazı soru işaretleri vardı. Ben de sırf o soru işaretlerine dayanarak Valverde’yi az farkla öne koymuştum. İlk 2 hafta, şüphelerin doğruluğu kanıtlandı aslında. Ufak tefek zaman kayıpları, tırmanış zamana karşısında yaşadığı mekanik sorunla birleşince son haftaya pembe mayodan 5 dakika uzakta girdi. Hatta bir ara yarışı bırakabileceği dahi söylendi. Fakat o ne yaptı? Önce Risoul’da biten kraliçe etabı kazanıp kendini podyuma attı, ardından son dağlık etapta yaptığı atakla pembe mayoya uzandı. Velhasılı, ne yaptı etti, kazanmaya bildi. Bir şampiyonun kalbini asl… Tamam, sustum.

Nibali’nin galibiyetinde, adını baş köşeye yazmamız gereken bir isim var: Scarponi! İtalyan bisikletçi, son hafta, eşine az rastlanır bir süper domestiklik performansı gösterdi. Son dağlık etapta Chaves’in şampiyonluk umutlarını yıkan öldürücü tempoda da onun imzası vardı. Torino’da finiş çizgisini geçerken, Nibali’nin defalarca Scarponi işaret etmesi boşuna değildi anlayacağınız. Atlamayalım, bu yılın Cima Coppi galibi de o oldu.

19. etaba başlarken, Kruijswijk 3 dakika farkla liderdi ve muhtemelen pelotondaki çoğu rakibi dahil kimse yarışı kaybetmesini beklemiyordu. Tek bir şerh düşülüyordu yalnızca; başına herhangi bir kaza bela gelmemesi. Geldi… Colle dell’Angello inişinde virajı alamayarak yol kenarındaki kar duvarına çarptı ve her şey bitti. Hoş, çok daha kötüsü olabilirdi. Yaptığı kaza, kaburgasında kırığa neden olmuştu zira. Her şeye rağmen tura devam etme kararı alan Kruijswijk, büyük turlardaki en iyi GK derecesini -4.’lük- elde ederek 3 haftaya nokta koydu.

Bob Jungels

Bob Jungels

Kruijswijk’ın geriye düşmesiyle beraber 20. etap arifesinde Chaves kendini pembe mayoda buldu. Sizi bilmem; ama ben son günde Nibali’nin muhtemel ataklarına cevap verebileceğini, hiç değilse liderliği koruyacak mesafede kalacağını umuyordum. Beklentim gerçeğe dönüşmese de, yüzünden eksik olmayan gülümsemesiyle bir gün podyumun en üst basamağında olacağına şüphem yok. Onu ilk alkışlayan da anne-babası olacak. Hem en çok üzüldüğüm oydu, hem de yeni bir favori bisikletçi kazandım.

Valverde. Nam-ı diğer İskender Yeşilvadi… 36 yaşında çıktığı ilk Giro’sundan podyumla döndü. Yüksek rakımlarda pek iyi değildi belki; ama ilerleyen yaşına rağmen azalmayan patlayıcı gücüyle arayı kapatmasını bildi. Dinlenme gününden sonra bir de etap kazandı üstelik. Yalnız bunu söyleyeceğim hiç aklıma gelmezdi; Movistar ona hiç yardımcı olamadı. Kağıt üzerindeki en büyük yardımcıları Amador ve Visconti kendi yarışlarını koştular. Eh, Rory Sutherland‘le bir yere kadar.

Giro 2016’nın en etkileyici ismi ne Chaves, ne Kruijswik, ne de yarış galibi Nibali’ydi. Hepsinin iyi kötü buralarda olmasını bekliyorduk zaten. Ama Jungels? İyi bir zamana karşıcı, potansiyel bir klasikçi olduğunu bildiğimiz taze Etixx’li, belli ki kariyerini bambaşka bir şekilde sürdürecek. Kilo verip genel klasmancı fiziğine kavuştuğunda neler yapabileceğini düşünüyorum da… Benzer bir hikaye başlangıcına sahip Dumoulin‘den daha fazla genel klasman becerisi taşıdığı açık. Ha, unutmadan; Velogames için ne kadar teşekkür etsem az.

Giacomo Nizzolo

Giacomo Nizzolo

Hayal kırıklıklarımız da oldu elbette. Uran, en büyük avantajı olan zamana karşılarda en büyük darbeyi yedi. Kaza maza da yapmadı, sadece iyi değildi. Sonraki dağ etaplarında fena gözükmeyip yarışı 7. bitirse de, çoğumuz daha yukarıda olmasını bekliyorduk. Pozzovivo ise her yerde kötüydü. Yarışta mıydı; ondan bile emin değilim.

Bir de Zakarin var. Tam olarak hayal kırıklığı demek doğru olur mu, emin değilim. Bitime üç kala abandone olmadan önce podyumun yakınlarında seyrediyordu. Kazayı nasıl yaptığını görmedik; ama bisiklet üzerindeki problemli duruşu bazı ipuçları vermiyor değil. Tabii yarışı bırakmasını fazlaca üzülemedik, zira o sırada sağlığı için endişe duyurduk. Hareket ediyor olmasının mutluluğu ağır bastı.

SPRINT MAYOSU

Lafa girmeden, siz de yüzüme vurmadan, rezil oluşumun itirafıyla başlayayım. “Ön Bakış” yazısında mayo için aday gösterdiğim Viviani, daha 8. etapta evinin yolunu tuttu. Bana güvenip de Velogames kadrosuna alanlar varsa kusuruma bakmasınlar. Arkadaşın Olimpiyat ihtirasını göz ardı etmişim.

Sprint etaplarında 7’de 7 yapan Almanların (3 Greipel, 2 Kittel, 1 Kluge, 1 Arndt) domine ettiği yarışta, kırmızı mayoyu kazanan isim geçen yıl olduğu gibi yine Nizzolo‘ydu. Lakin İtalyan sprinterin galibiyet açlığı devam ediyor. Son gün finişi en önde geçen oydu gerçi; ama Modolo‘yu kenara sıkıştırdığı için galibiyeti elinden alındı. Flecha’nın yayın sonrasında söylediği gibi: Hızlı olmak kadar, adil de olmak gerekiyor.

Mikel Nieve

Mikel Nieve

TIRMANIŞ MAYOSU

Yarışın favorilerinden Landa‘nın kaybı, bir diğer Sky’lı Mikel Nieve‘ye yaradı. Yardım edeceği bir lideri kalmayınca serbestlik kazanan bisikletçi, yarışı bir etap galibiyeti ve son dağlık etapta Cunego‘dan çaldığı mavi mayoyla bitirdi.

Son haftanın neredeyse tamamında aktif olan, yarış öncesi mayo favorim Atapuma ise sıralamada 3. oldu (Genel klasmanda da 9). Kız arkadaşının telkinleri işe yaramış demek ki.

***

İki etap kazanıp fazlasının peşinde koşan Ulissi, üzerinde pembe mayo varken dahi takımı için çalışmayı sürdüren Brambilla, Giro’nun ilk Estonyalı etap galibi Taaramae,  tüm dünyaya adını ezberleten Roglic, kaçmalara doyamayan Oss, bir güncük de olsa -üstelik kendi ülkesinde- mavi mayoyu taşıyıp  kariyerini onurlandıran Tjallingii… Her birini izlemek ayrı keyifti.

Seneye, 100!

 

Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış

Giro d’Italia Dinlenme Günü Notları – I

Giro d’Italia Dinlenme Günü Notları – II

Giro d’Italia Dinlenme Günü Notları – III

Kısa Bir İsviçre Esintisi

Bazı olaylar, usta bir yazarın kaleminden çıkmışa benzer. İnançlı bir insansanız buna “yazgı” diyebilirsiniz. Ben demeyeceğim… Roger Kluge’nin, Giro 17. etabında elde ettiği zafer işte o olaylardan. Bir sprint etabını nadir görülen son bölüm atağıyla kazanması bir kenara, hikayeyi asıl güzelleştiren, bunu takımının kapanağının açıklamasından sadece 3 gün sonra yapması…

Tatsız haberi, Giro’nun 3. dinlenme gününde aldık. IAM Cycling’in resmi Twitter hesabından paylaşılan Michel Thetaz imzalı kısa açıklamada, takımın gelecek yıl peloton’da yer almayacağı yazıyordu. İkinci sponsor arayışında başarısız olunmuş ve düşük bütçeyle alt seviyelerde yola devam etmektense dükkanı kapatmayı seçmişlerdi. “Michel Thetaz kim?” diye soracak olursanız; kendisi bir fon şirketi olan IAM’in CEO’su ve takımın sahibi.

Kapanmak zorunda kalan her takım burukluk yaratır; ama IAM Cycling’in verdiği üzüntü kişisel olarak biraz daha fazla (En son Euskaltel-Euskadi’de bunu hissettim). Sportif açıdan pek başarılı bir takım değillerdi (*). Kadrolarında hiçbir zaman öyle dikkate değer “yıldızlar” da olmadı. -Sylvain Chavanel veya Heinrich Haussler’in yıldızlıkları size kalmış. Fakat sırf mayo tasarımlarıyla dahi peloton’a renk katmayı başarıyorlardı. Kabul ediyorum, kendilerine bakışımda İsviçre sempatimin de önemli bir yeri var.

IAM’le olan bir diğer temas noktamız, takımın güler yüzlü sportif direktörlerinden Lionel Marie. Malumunuz, Marie geçen yıl Konya Torku’nun başındaydı ve yeni sezon öncesinde yaşanan olaylardan sonra “Başlarım yapacağınız işe,” diyerek IAM’in yolunu tutmuştu. Bu kış da kendisi için pek kolay geçmeyecek anlaşılan.

Sona gelirken başa dönelim. 17. etabın da öncesine. Mikrofonlar Heinrich Haussler’e döndüğünde, “Üzgünüm ve şoktayım,” demişti, “ama takım olarak mücadele etmeye devam edeceğiz.” Kluge’nin başardıklarının sonuncusu ve belki de en önemlisi buydu: Mücadeleyi asla bırakmamak. Çünkü pedal dönmeye devam ettikçe umut her zaman vardır. Bakarsınız bu zafer birkaç sponsor adayının dikkati çekmiştir ve peloton’un en güzel mayosunu yollarda görmeye devam ederiz.

 

(*) Roger Kluge’nin zaferi, IAM’in ilk büyük tur etap galibiyeti.

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – III

Steven Kruijswijk

CjAddnQUYAAlgYI

Giro’da üçüncü ve son dinlenme günü de geride kaldı. Ufak ufak son haftaya başlıyoruz ve pembe mayo yarışında neler olacağını merak ediyoruz. Tim Wellens‘in kaçışla aldığı 6. etabın ardından sonra ilk ciddi tırmanış etabının kazananı yine kaçıştan geldi. Bardiani – CSF takımının 21 yaşındaki toy isimlerinden Giulio Ciccone‘nin etabı kazanması, Bardiani – CSF gibi küçük ölçekli ama bu spora kazandırdıkları açısından bir hâyli değerli olan takımların önemini bir kez daha vurgulamış oldu. Gianluca Brambilla, bu zorlu etap bitişinde pembe mayoyu takım arkadaşı Bob Jungels‘e teslim etmek durumunda kaldı. Brambilla’nın yine de bu pembe mayonun hakkını verdiğini ve podyumdaki sevincini görebilmek, birçok şeye değerdi. Geçen sene Giro’da Astana’nın Giro lideri Fabio Aru‘ya kafa tutmasıyla adından sıkça söz CjAddeJUkAQ3recettiren ve sezon sonu Team Sky’a transfer olan Mikel Landa için işler pek de iyi gitmedi. Team Sky’ın bu sene Giro’ya lider olarak getirdiği Mikel Landa yarışı 10. etapta bırakmak durumunda kaldı ve Giro’yu tamamlayamadı. Team Sky’ın Tour de France dışındaki büyük turlardaki başarısızlık serisi devam ediyor. Bu konunun sebeplerine yönelik fikirler sonraki yazılarımızda illa dile gelecektir. 11. etapta, Modena’dan Asolo’ya geçişte bir kez daha beklenen CjDyUz0WkAEzBmvsenaryo gerçekleşti ve Diego Ulissi bir etap daha kazandı. Diego Ulissi bisiklet kariyerinin sonunda nerede olacak bilemiyorum ama Giro d’Italia tarihinin önemli etap yarışçılarından biri olacağı kesin. Ulissi klasiklerde ilk 10 çıkarmaya başlasa da, şimdilik yeterli değil. Bazı yarışlarda kürsü yapması, hatta zafer çıkarması kaçınılmaz. Uzun zaman sonra tam olarak düz bir etapla karşı karşıyaydık ve 12. etapta Andre Greipel bir çentik daha attı. Greipel pozisyon olabildiği sCi_dfvOWYAAw365printlerde ne kadar kuvvetli olduğunu bir kez daha gösterdi ve Giro d’Italia 2016’daki üçüncü sprint zaferini almış oldu. Bu sayıyla Marcel Kittel‘in iki etap galibiyetini de geride bırakmış oldu. Kırmızı mayoyu da üstünde bulunduran Greipel’in, Tour de France’e 
hazırlanmak için Giro’dan çekilmesi, özellikle İtalyanlar tarafından pek de hoş karşılanması. E tabii kimse kendi organizasyonunun ikinci plana atılmasını Ci90qKGWkAAgFMCistemez. Hele ki Fransa ve
İtalya gibi milli duyguları kabarık ve çok çok çok çok uzun zamandır rekabet halinde olan ülkeler için. Yol bisikleti sporu açısından bile tozlu tarih sayfalarına sahip iki ülke. Giro d’Italia ve Tour de France’ın başlangıç tarihlerinin 100 yılı aştığını unutmamak gerek. Genelde mayo sahibi bisikletçi yarışı bıraktığında ertesi gün kimse mayoyla yarışmaz. Yani mayo o gün için giyilmez ama Giacomo Nizzolo, Greipel’den sonra devralacağı kırmızı mayoyu sırtına biraz erken geçirmiş oldu. Tabii bunda Giro organizasyonunun, mayo boşta kalmasın Nizzolo hemen giysin düşüncesi de hakimdir.

13, 14 ve 15. etapları kombine şekilde düşünmemiz gerekiyor. Pembe mayoyu yarışını kökünden etkileyebilecek yarışlar. Yer yerinden oynayabilirdi ve sonucunda da öyle oldu. Öncelikle Etixx – Quick-Step’in Lüksemburglu bisikletçisi genç Bob Jungels artık pembe mayoya veda ediyor. Jungels mayoyu taşıdığı süre boyunca cidden pembenin hakkını verdi ve bizi de heyecanlandırdı. Etixx – Quick-Step de 3 farklı isimle, 6 gün (Kittel 1, Brambilla 2, Jungels 3) boyunca pembe mayoyu sırtlarında taşımış bir takım oldu. Giro d’Italia 2016’ya gelirken pek de böyle bir beklenti olduklarını düşünmüyorum. Öncelikle 13. etaptan bahsedelim. Euskaltel – Euskadi’nin eski isimlerden Mikel Landa Team Sky adına lider geldiği yarışı bıraktı ama bir başka Euskadi eski sporcusu Mikel Nieve, Team Sky’ın Giro d’Italia 2016’daki tek etap galibiyetini aldı. 13. ve 14 .etaplar Movistar’ın eve döndüğü zaman uzun uzun incelemesi ve üzerine konuşması gereken etaplar. Yaşanan sıkıntıları yaratanlar 1 sporcu da değil. 2 sporcu. Tabii ki her bisikletçi kendi başına bir değer. Hem etap kazanmak hem de kariyerleri boyunca “başarılı” olmak isteyeceklerdir ama ilk olarak Sarper Günsal’dan duyduğum sözü hatırlatmakta fayda var. “Bisiklet takım hâlinde yapılan bireysel bir spordur.” Eğer siz de takımınızda domestik rolündeyseniz, bisikletin takım hâlinde yapılan bir spor olduğu gerçeğiyle, keskin ve çarpıcı bir şekilde yüzleşmeniz gerekiyor. Yoksa işler hiç de arzuladığınız gibi gitmeyebilir. Arzularının esiri olan isimler ise Giovanni Visconti ve Andrey Amador. Visconti, tarzını çok sevdiğim bir sporcu olsa da, 13. etapta, etap zaferini gereksiz zorladı. Takım direktörü onu arkaya, Amador ve Valverde’ye yardıma gelmesini söylediklerini belirttiler ama Visconti ne etaba gidebildi, ne de yavaşlayıp liderine yardım edebildi. Nieve’nin kazandığı bu etabın sonunda uzunca bir iniş ve düzlük vardı. Bob Jungels’i geride bırakan grup, Amador’un da ısrarlı çalışmaları sonucu bir hâyli tempolu gitti ve sonunda Andrey Amador, Movistar adına pembe mayoyu sırtına geçirdi. Yalnız bu cümlede hiçbir problem yokmuş gibi gözükse de Movistar’ın gerçek lideri Alejandro Valverde. Kuşkusuz ki Valverde’nin yaşı bir hâyli ilerledi ve hiçbir zaman 5 yıldızlı bir yokuşçu olmadı ama yine de takımın lideri o ve dediğim dedik bir alfa karakter. Bunu bir kenara koyalım. Zaten Andrey Amador’un böyle bir büyük turu kazanmak için tam olarak yeterli olmadığını da biliyoruz. Burada problem Amador’un pembeyi giymesi değil. Zaten Jungels geride kaldığı için farkı makûl sürelerde tuttuğu için pembeyi giyecekti. Problem sağlam tempo yapması ve kendini yorması. Sonuçta yarış yarın bitmiyor. Her şeye rağmen bir Kosta Rikalı’nın pembe mayo giymesi çok güzel bir görüntü. Andrey Amador tahmin edebileceğiniz üzere Giro d’Italia’da forma giyen ilk Kosta Rika vatandaşı sporcu oldu ve ülkesinin tarihine geçti. Hem görüntüsü, hem de yaşattıkları itibariyle Giro d’Italia’nın testere etabına sıra geldiğinde ise, genel klasmancı sporcular birbirleriyle yüzleşti ve köklü değişiklikler yaşandı. 14. etap, yani testere etap, biz şaşırıp kala kalsak da aktı gitti. Önce Vincenzo Nibali zorladı. Tempo arttırdı, ataklar yaptı. İşte beklenen sona doğru gidiyoruz diye hissetti herkes. Çünkü yarışın en büyük favorisiydi Nibali. Sonrasında ise “bi’ dakika ne oluyor” diye ekrana yaklaştık. Dikkatlice baktığımızda Esteban Chaves ve Steven Kruijswijk ikilisinin adeta tavşan adımlarla yavaş yavaş öne geldiğini ve bir bisiklet, iki bisiklet boyu derken farkı açtıklarına tanık olduk. Sonradan duyduğumuza göre “basıp gidelim diyen” ikili cidden de basıp gidiyordu ve Nibali’nin onlara verecek gücü kalmamıştı. Alejandro Valverde de zaten çoktan gerilerde kalmıştı. Etapta muazzam bir kaçışa imza atan Kolombiyalı Darwin Atapuma da yakalandı. Kız arkadaşı Atapuma’ya “etabı kazanmazsan sana nanik yapacağım” demişti bir kere ama bu motivasyon da Atapuma’yı bir yere kadar taşıyabildi. Etap sonunda Estaban Chaves etap zaferini kazanırken, Steven Kruijswijk ise süre olarak daha avantajlı konumda olduğu için pembe mayonun yeni sahibi oldu. Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış yazımızda Kruijswijk’e 1* vermiştik ve doğrusu bu bizi biraz utandırdı. Kruijswijk’in çok sıkı bir bisikletçi olduğunu biliyorduk ama çok daha savunmacı gözüküyordu. Bu sefer risk aldı ve bu riskin nimetlerinden de faydalandı. Gün sonunu en önde kapatan Chaves ve Kruijswijk, Nibali’ye 37″, Valverde’ye ise tam 3’00” fark attılar. Bu kombine düşündüğümüz 3 özel günün sonuncusu ise bireysel zamana karşı. Ancak bu bireysel zamana karşının çok çarpıcı bir özelliği var. 10.8 km’lik bu etap bir yokuş zamana karşısı ve genel klasman için çok ama çok önemli. Yokuşlarda kalabalıkla baş edebilen isimlerin kendileriyle mücadelede verdikleri sınavı hep birlikte görme şansımız doğdu. Öncelikle etabı kazanan isimden bahsedelim: Alexander Foliforov. 24 yaşındaki genç Rus sporcunun en belirgin özelliği zamana karşı olsa da, daha önce herhangi bir zamana karşıyı bırakın, profesyonel etap zaferinin olmadığını belirtelim. Maalesef Rus takımlarının kapalı kutu olduklarını ve dopingle sıkça başlarının derde girdiğini hatırlatalım. Hatta bütün sporlarda böyle bir kara bulut söz konusu olduğunu söylesek, yanlış olmaz. Hatta şu an “Son iddiaya göre 14 Rus atletin Pekin’deki testleri pozitif çıktı.” içerikli bir haber de önüme düştü. Ilnur Zakarin bile yıllar önceki doping mevzusuyla hâlâ anılabiliyor. O yüzden Gazprom-RusVelo’nun genç ismi Foliforov’un temiz olmasını ve bu zaferin tek seferlik olmamasını umuyoruz. Etabın favorisini birçok kaynak Esteban Chaves olarak gösteriyordu. Chaves etabı kazanamasa da 6. oldu. Etabı Kruijswijk, Chaves’in önünde bitirse de, Chaves podyumdaki yeri için güzel bir süre elde etmiş oldu. Steven Kruijswijk, Foliforov ile aynı süreyi yaparak bireysel zamana karşı etabını ikinci bitirdi ve rakiplerinin hepsinden süre çalmayı başardı. Kruijswijk’in bu performansında, pembe mayonun tılsımının da etkili olduğunu söyleyebiliriz. Kruijswijk genel klasmanda rakiplerine 2 dakikanın üzerinde bir fark atmış durumda. Bir kısmına ise 3 dakikaların bile üzerinde. Bundan sonra tek yapması gereken pes etmemek ve tutunmak! Valverde zamana karşıda biraz olsun toparlansa da hâlâ genel klasmanda çok uzaklarda. Nibali ise bireysel zamanıyı hiç de iyi
geçirmedi. Teknik problem yaşadı ve bisikletini değiştirdi. Zaman kaybetti.
Tabii bildiğimiz Nibali. Dinlenme günündde “Savaşmaya devam edeceğim,
Kruijswijk de kim?” mesajını vermeyi ihmâl etmedi.

Mayolardan da biraz bahsedelim. Giacomo Nizzolo kırmızı mayoyu,
yani sprint mayosunu taşıyor. Geçen sene kazanmıştı, bu sene de Giro’nun
sonuna kadar devam ederek mayoyu kazanmasını bekleyebiliriz.
Mavi mayo (tırmanış) uzun zamandır Damiano Cunego‘da. Kötü bir gün
geçirmezse şu an için favori gözüküyor. Özellikle 19. ve 20. etapta birçok
puan var ama oraya kadar kafasını gayet rahatlatabilir. Genç mayosunu da
Bob Jungels korumaya devam ediyor. Bob Jungels de en yakın rakibi
Sebastián Henao’dan 11 dakika uzaklıkta. Artık buradan mayoyu kaybetmesi
için anormal bir durum yaşaması gerekir. Yakın zamanda bizim
hesaplarımızdan  “Giro d’Italia 2016’nın kazananı Team LottoNL – Jumbo’dan
Steven Kruijswijk” mesajlarını görürseniz artık şaşırmayın.

Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – I

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – II

 

Veloturk Gran Fondo 2016 Erciyes

erciyes_uzun_fotoSalcano Bisiklet Festivali 3-4 Eylül’de Erciyes’te gerçekleşecek ve organizasyonun en önemli kısımlarından biri olan Veloturk Gran Fondo, geçen sene olduğu gibi bu sene de Erciyes Dağı’nı zorlayacak. Kısa ve uzun parkur olmak üzere iki farklı seçenekte düzenlenecek Gran Fondolar, 4 Eylül tarihinde gerçekleşecek. Bu organizasyonla elde edilen gelir, Veloturk’ün her zaman yaptığı gibi çocuklara bisiklet olarak gidecek.

“Veloturk nedir?” derseniz, Birkaç İyi Adam :: Veloturk’ün 2015 Planları yazımızdan inceleyebilirsiniz.

Veloturk Gran Fondo Erciyes Uzun Parkur, Kayseri şehir merkezinden başlayıp, Erciyes Dağı’nda bitecek. 116 km’lik parkurda toplam 1930 m+ irtifa alınacak. Veloturk Gran Fondo Erciyes Kısa Parkur’da ise, yine Kayseri şehir
merkezinden başlayacak ve Tomarza kasabasında sonlanacak. 69 km’lik kısa parkurda 890 m+ toplam irtifa çıkılacak.

“Gran Fondo nedir? Ne değildir?” Bu amatör yol bisikleti yarışını merak edenler Gran Fondo! Gran Fondo! yazımızı okuyabilirler.

Salcano Bisiklet Festivali, Veloturk Gran Fondo dışında, Ulusal Olimpik Dağ Bisikleti (XCO) yarışlarına ve Türkiye Downhill Şampiyonası’na da ev sahipliği yapıyor.

Detaylı bilgileri erciyesbisikletfestivali.com web sitesinden edinebilirsiniz.

 

 
CizaaBLW0AI_rx5

 

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – II

Giro’da ikinci dinlenme günü geldi çattı. Bu sefer “Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları” ile karşınızdayız. İtalya’daki altı etabın üçünde kaçış yapan bisikletçiler zafere ulaşırken, ikisinde sprint finişiyle etap galibi belli oldu. Son etap (9.) ise bireysel zamana karşı (ITT) formatındaydı. 4. etapla birlikte Tom Dumoulin pembe mayosunu Marcel Kittel‘den geri aldı. Etabı kazanan isim ise geçen sene de Giro’da etap kazanan Diego Ulissi oldu. 5. ve 7. etaplar için dümdüz diyemesek de, finişleri sprinte uygundu ve André Greipel Giro’da şimdilik 2 etap çıkarmış oldu. Hatırlatmak lâzım ki, bu toplu sprintlerde Marcel Kittel geride kaldığı için katılmadı. Kittel o ufak yokuşları pelotondan kopmadan aşabilse, belki de Alman meslektaşına zafer şansı tanımayacaktı. 6., 8. ve 9. etaplar ise ilklere sahne oldu. 6. etapta Tim Wellens, 8. etapta Gianluca Brambilla ve 9. etapta (ITT) Primož Roglič büyük turlardaki ilk etap zaferlerine imza atmış oldu.

Tim Wellens çok yetenekli bir genç bisikletçi olsa da, atak zamanlamasında yaşadığı problemler sebebiyle bir türlü etap zaferi kazanamıyordu ama 2016 Giro onun için bir başlangıç noktası olmuş olabilir. Primož Roglič’i de tur başından beri kayakla atlamadan yol bisikletine geçen bir sporcu olarak duyurmaya devam ediyoruz. Roglič sıçrama yeteneğinin yanı sıra zamana karşı yeteneğiyle de artık gündemimizde. 1. etapta Hollanda’daki zamana karşıda Tom Dumoulin ile neredeyse aynı zamanı yapan Roglič kıl payı farkla ikinci olmuştu. 9. etapta kendini bir kez daha gösteren Sloven bisikletçi elde ettiği ITT zaferiyle ilk büyük turuna ilk zaferine ulaşmış oldu. Brambilla isminden de tekrar söz etmemiz gerekiyor çünkü son iki gün Brambilla pembe mayoyu sırtında taşıdı. Dinlenme gününden sonra 10. etaba da pembe mayoyla genel klasman lideri olarak başlayacak. 8. etapta kaçış grubunun içinden yaptığı akıllıca atak, onun hem etabı kazanmasına, hem de pembe mayoyla kürsüde poz vermesine imkân tanıdı. İkinci ITT etabında da Brambilla’nın çok iyi bir zaman çıkarması ve pembe mayoyu koruması cidden şaşılacak şey. Tabii bu durumun sağlanmasında Ilnur Zakarin‘in basiretsizliğinin de katkısı olduğunu söyleyebiliriz.

Yavaş yavaş genel klasman tarafına geçecek olursak, öncelikle Katusha’nın genç lideri Ilnur Zakarin’den başlayalım. Normal şartlarda Zakarin şu an pembe mayoda olacaktı ama ITT’de önce mekanik problem yaşaması, sonra düşmesi, sonra yanılmıyorsak tekrar mekanik problem ve son 250 metrede tekrar düşmesi onun çok fazla zaman kaybetmesine sebep oldu. Bu kadar badireye rağmen Zakarin, en büyük favori Vincenzo Nibali‘den 1’16” geride. Tabii ki pembe mayo için şansı hâlâ çok zor ama kürsüyü veya ilk beşi zorlamaya devam edebilir. Sürpriz isimlerden devam edecek olursak, herkesin ağzını açık bırakan bir Bob Jungels performansı süregeliyor. Bob Jungels pembe mayonun sadece 1 saniye gerisinde. ITT’de bir iki “tık” daha hızlı sürebilseydi pembe mayo şimdi takım arkadaşı Brambilla’nın değil, kendisinin üzerinde olacaktı. Lüksemburglu Jungels şimdilik yokuşlarda kopmadı ama daha devasa yokuşlara henüz başlamadık. Üç hafta sonraki sıralamasını çok merak ediyoruz. Hatırlatalım, en iyi genç (beyaz mayo) klasmanında da en iyi dereceye sahip. Tom Dumoulin Nibali’den çok az geride bir durumda ama Dumoulin’in bu zamana karşıda fark atıp dağlarda kendine güvence sağlaması tek şansıydı. Onu da kötü kullanmış gibi duruyor. Yokuşlar üst üste geldikçe Dumolin gitgide gerilere doğru düşmesi kaçınılmaz gibi gözüküyor. Domenico Pozzovivo ve Esteban Chaves gibi fiziksel olarak minyatür isimler ise zamana karşılarının çok kötü olmalarının olumsuzluğunu bir kez daha süre hanelerinde görmüş oldular. İkisi de Nibali’den 1 dakikanın üzerinde fark yemiş durumdalar. İkisi de büyük olasılıkla ilk 10’da kendilerine yer bulacaklardır. Alejandro Valverde ve Nibali’nin durumları ise gayet iyi. Birbirleriyle aralarında 2 saniyelik bir fark var. Dağlarda baş başa kıyasıya bir rekabet bizleri bekliyor olacak. Diğer favori Mikel Landa ise hiç de fena bir ITT çıkarmadı ve Nibali’nin 25 saniye gerisinde. Fabian Cancellara‘dan da bahsetmeden geçemeyeceğiz. Cancellara hasta başladığı turda ilk koşulan ITT hayâl kırıklığı yaşamış ve yaşatmıştı. Giro 2016’nın ilk haftasında toparlanma mesajları veren ve savaşacağını belirten Cancellara bir tutam umut serpiştirmiş olsa da ikinci ITT’de de kürsü dışında kalarak 4. oldu. Profesyonel olarak son sezonunu
geçiren usta bisikletçi Fabian Cancellara için işler bir türlü düzelemedi.
ITT’de beklediğini alamayan Cancellara, etap sonrası Giro 2016’yı
bıraktığını açıkladı. Etap zaferlerindeki takımlara baktığımızda ise,
Etixx – Quick-Step ve Lotto-Soudal ön plana çıkıyor. İki takım da üçer
zafer elde ettiler. İkinci dinlenme gününün ardından artık genel klasman
mücadelesi iyice ön planda olacak. Zorlu Giro yokuşları ufak ufak başlıyor!

Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – I

Giro d’Italia 2016 Dinlenme Günü Notları – I

Chy1c3XXAAAWe8g

Hollanda Kralı Willem-Alexander ve Tom Dumoulin (Team Giant – Alpecin)

Giro bu yıl bildiğimiz gibi Hollanda’da başladı. Hollanda’nın coğrafyasından mütevellit, ilk 3 etabımız düzlük etaplardı (birincisi ITT, iki ve üçüncüsü sprint). O yüzden yokuşçuları ve genel klasmancıları şimdilik bir kenara bırakabiliriz. Yarışın açılış etabı olan Apeldoorn bireysel zamana karşısının iki favorisi vardı. Birincisi son sezonunu yaşayan usta bisikletçi Fabian Cancellara, ikincisi ise kendi evinde zafer görmek isteyen Tom Dumoulin. Cancellara’nın yarış öncesi yaşadığı rahatsızlıktan ve yarışın ilk gününe de bu hastalığının verdiği kuvvetsizlikle çıkacağından Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış yazımızda bahsetmiştik. Nitekim bu hastalık da Fabian Cancellara’nın performansına etki etti ve ITT’yi 8. sırada bitirebildi. Günün kazananı Tom Dumoulin’den 14 saniye yavaştı. Cancellara için son sezonu hiç de iyi gitmiyor. Kazalar, hastalıklar… Şansızlık Fabian’ın yakasını bırakmıyor. Gelelim ilk günün kazananı Tom Dumoulin’e. Dumoulin kendi evinde zaten büyük favoriydi. Cancellara’nın hastalığından sonra tek rakibi kendisiydi. Seyircisi önünde baskıyı kaldırıp kaldıramayacağıydı. Bunu da başardı ve pembe mayoyu üzerine geçirdi. 9.8 km’lik zamana karşının genel klasmancılar arasında pek de etki etmesi beklenmiyordu. Öyle de oldu. Hepsi kendi aralarında 30-40 saniye farklarla dizildiler. Yarışta 1 saniye bile çok önemli olsa da, dağlarda oluşabilecek patlamalar çok daha belirleyici olabilir. Genel klasmancılardan en iyi durumdaki isim Vincenzo Nibali. Eski şampiyon, Tom Dumoulin’den bile sadece 19 saniye geride kaldı. Nibali yarıştan önce formsuz gibi gözükse de, Giro’yu çok istediğini daha ilk etaptan belli etti.

Ch3S7pZWsAA_qW7

Tess von Piekartz ve Marcel Kittel (Etixx – Quick Step)

Marcel Kittel sprintleri kazanarak pembe mayoyu giymek istediğini daha ilk etapta hepimize gösterdi. Bireysel zamana karşı etabını çok iyi bir süreyle geçen Kittel, Tom Dumoulin’den sadece 11 saniye fark yedi. Böylece sonraki iki etaptaki zaferleriyle kazanacağı ikramiye puanları, Kittel’in pembe mayoyu giymesine olanak sağlayacaktı. Kittel ve Etixx – Quick Step’in planları da gerçekleşmiş oldu. Kittel ikinci etapta, yani ilk sprint finişinde takımının da iyi çalışmasıyla (FDJ trenini de kullanarak) rahat bir sprint galibiyetine ulaştı. Bitiş çizgisine metreler kala Marcel Kittel zaferini kutlamaya başlamıştı bile. Üçüncü etapta, yani ikinci sprint etabında da senaryo pek fazla değişmedi. Kittel yine takımının da iyi çalışmasıyla (bu sefer de Trek – Segafredo takımından da faydalanarak) rahat bir zafer elde etti. Kittel üçüncü etapta kutlamalara çok daha önce başladı. Finiş çizgisini geçtiğinde kendisini rahatsız eden kimse yoktu ve Hollanda topraklarını domine etti. Marcel Kittel’in bu etaplarda en büyük yardımcısı ise İtalyan takım arkadaşı Fabio Sabatini oldu. Etixx – Quick Step sezon başından beri bu denli çalışıyor aslında. Klasiklerde de hep önlerde, hep kalabalık, hep aktif oldular ama sonuç alamadılar. Oralarda yaşanan başarısızlıkların, takımın çok başlı (bol liderli) olmasından kaynaklandığını düşünüyorum. Giro’daki sprint treni ise çok daha sağlam. Herkesin rolü keskin ve belirgin. Kittel de ufak bir yardımla herkesi ezip geçebileceğini tüm dünyaya göstermeye devam ediyor. Gerekirse başka trenlerin de vagonlarına atlamaktan çekinmiyor. Bu adam sağlıklı olduğu zaman düz yolda onu durdurabilmek çok güç!

ChuDdspUYAAYDm4

Açılış günü. (Apeldoorn – Hollanda)

Marcel Kittel, genel klasman ve sprint mayosunun sahibi konumunda. Yalnız Tom Dumoulin dışında bir Hollandalı daha kendi topraklarındaki başlangıcı çok iyi değerlendirdi. O da Maarten Tjallingii. Sprint puanlarında ikinci konumda olan Tjallingii, yokuş klasmanında ise lider. Beyaz (25 yaş altı) mayonun sahibi ise şimdilik Tobias Ludvigsson. Ludvigsson bireysel zamana karşıda iyi bir sonuç aldı ve beyaz mayoyu sırtına geçirdi ve İtalya topraklarına kadar götürebildi. Değinmemiz gereken bir isim de, Primož Roglič. Roglič zamana karşıda kendinden beklenilmeyecek bir performans göstererek Tom Dumoulin ile aynı zamanı yaptı ve ikincilikte kaldı. Bu Roglič’in daha ilk büyük turu ve kendisi eski bir kayakla atlamacı. Önümüzde hâlâ birkaç sprint etabı var ama Kittel dışındakilerin şansı nedir onu bilemiyorum. Görünen şu ki; diğerleri başka, Marcel Kittel bambaşka bir düzeyde, sprint atıyor. Son olarak Fabian Cancellara’nın hastalığının bittiğini ve gücüne kavuştuğunu açıkladığını belirtelim. Spartacus’ten ilerideki etaplarda hâlâ bir şeyler görebiliriz. Bir şeye de değinmeden geçmeyelim. Hollanda’daki seyirci muazzamdı. Yine çok özendik. Yine çok kıskandık. Tour of Turkey‘nin en büyük sıkıntısı seyircinin olmaması desek, yanlış olmaz. Yan tarafta Giro’nun açılış etabındaki Apeldoorn – Hollanda seyircisini görünce, ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız.

Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış

Giro d’Italia 2016’ya Ön Bakış

ROTA

Giro

Giro 2016

99. Giro d’Italia, Hollanda’nın önemli bisiklet kentlerinden Apeldoorn’dan, 10 km’lik kısa bir zamana karşı etabı ile başlıyor. Ve tam da bu noktada Cancellara parantezi açmamız gerekiyor. Daha önce 29 gün sarı mayo, 5 gün kırmızı mayo taşıyan Spartacus, kariyerinin eksik halkası olan pembe mayo için 6 yıl aradan sonra İtalya’ya çıkartma yapıyor. Bunun için tek hedef var, Apeldoorn’daki etabı kazanmak. Son yıllarda klasiklere verdiği ağırlık nedeniyle TT yeteneği bir miktar erozyona uğramış olsa da, bu yıl 2 etap kazanmayı bilmişti. Umulduğu şekilde ilk gün mayoyu üzerine geçirebilirse, 6. etaba kadar koruması mümkün görünüyor. Tabii yarış öncesi ortaya çıkan mide iltihabı problemi yarı yolda bırakmazsa.

Zamana karşı ve Arnhem-Nijmegen arasında yapılacak 2 sprint etabının ardından, uzun bir transfer curcunası ile Hollanda’yı terkedip İtalya’nın güneyine geçeceğiz. Ve 3 hafta boyunca adım adım kuzeye tırmanarak 29 Mayıs günü Torino’da yarışı sona erdireceğiz. 19. etapta Fransa’ya uğrayıp Risoul’da zirve finişi göreceğimizi atlamayalım. En son 2014 Tour’da çıkılmış, etabı Majka almıştı.

Bu yılın önemli farklılıklarından biri, parkurda 3 adet zamana karşı etabının bulunması. İlkinden bahsetmiştik, diğerlerini de yazalım: 9. etap (40,5 km) ve 15. etap (10,8 km). Sonuncusunun sadece 11 km olduğuna bakmayın. Ortalama %8 eğimli bir tırmanış zamana karşısından bahsediyoruz… Dağ etaplarının sayısında da bir azalma gözüküyor. Rehberde, 4 adet “mountain stage” olduğu yazılı. 7 de zirve finişimiz var.

Nibali

Vincenzo Nibali (Astana)

GENEL KLASMAN

Valverde

Alejandro Valverde (Movistar)

Nibali, 2013’te zafere ulaştıktan 3 yıl sonra Giro’ya geri dönüyor. Kazandığı sene, 8. etaptaki 54 km’lik zamana karşı etabında pembe mayoyu almış ve son güne kadar üzerinden çıkarmamıştı. Bu yıl yarışın benzer bir noktasında (9. etap) yine uzun (40 km) bir zamana karşı var. Tarih tekerrür edecek mi, göreceğiz. Edememesinin önündeki tek engel, Nibali’nin form durumu gibi gözüküyor. Sezon başındaki Umman Turu galibiyetinden bu yana ismini pek işitmedik. Kraliçe etabı koşulamayan Tirreno-Adriatico’da 6’ncı, Giro del Tirentino’da ise anca 21’inci olabildi. Messina Köpekbalığı için işlerin olumsuz gitmesi durumunda Astana’nın Fuglsang ve Kangert gibi iki B planı bulunuyor. Bu ikili aynı zamanda Nibali’nin en önemli yardımcıları olacak.

Valverde, upuzun kariyerinde Giro’yu ilk kez ziyaret edecek. Bu turistik bir gezi değil elbette, kazanmak istiyor. 2 hafta önce La Fleche Wallonne’da rekor kırdı. Ondan önce Castilla y Leon’da 2 etap ve genel klasmanı aldı. Formda, çoğu isim için korkulu rüya olan zamana karşıyı problem etmiyor ve arkasında pelotonun en sağlam takımı var. Nibali’nin form durumuna bağlı olarak, yarışın bir numaralı favorisi olduğunu düşünüyorum.

Landa

Mikel Landa (Sky)

2015 Giro, Landa için karışık hislerle bitmişti. 2 etap kazandı, kariyerinin ilk büyük tur podyumuna çıktı; keyfi yerindeydi. Beri yandan takımın planlarında önceliğin kendisinde olmadığını (ve olmayacağını) gördü; keyfi kaçtı. Hal böyle olunca Astana’da kalması mümkün değildi ve Giro’da lider olma sözü alarak Sky’ın İmparatorluk Ordusu’na katıldı. Demek istediğim, geçen seneden kalan bir hesabı var. Lakin toplamı 60 km’yi bulan 3 ITT’de nasıl hayatta kalacak, büyük bir muamma. Yiyeceği muhtemel zaman farklarını kapatabileceği yeteri kadar dağ etabı da yok üstelik. Bir kez daha podyum yapması mümkün; ama Torino’da pembe mayoyu giymesi zor gözüküyor.

Zakarin, geçen yıl Tour de Romandie’yi kazandığında ardında yoğun bir şüphe bulutu bırakmıştı. (Ve o bulutun içinde Giro’ya gelip bir de etap kazanmıştı.) Bu yıl yine benzer bir senaryo geçerli. Üstelik tek bir etap galibiyeti bu kez onu kesmeyecek gibi. Ana favoriler arasında zamana karşıda en iyi isimlerden biri olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Podyum görürse sürpriz olmaz. Şüphelenmeye ise devam.

Uran, bundan 4-5 yıl önce, yaklaşmakta olan Kolombiya yeni dalgasının işaret fişeğini yakan isimdi. Wiggins ve Froome için kendisini pas pas ederken, uygun bir takımda zirveye oynayabileceği konusunda herkesi ikna etmişti. Nitekim doğru olanı yapıp Sky’dan ayrıldı. Fakat yine doğru takımda değildi. Liderdi; ama Etixx’in fıtratında büyük tur kazanmak yoktu… Uran bu kez Canondale mayosu altında. Ve bu kez doğru takımı bulmuş olabilir. Yanında Formolo ve Dombrowski gibi iki genç yetenek, Cordoso gibi bir kurmay var. Canı istediğinde elit bir zamana karşıcıya dönüşebildiğini de bildiğimize göre, bu sefer neden olmasın?

Cancellara

Fabian Cancellara (Trek-Segafredo)

Sevdiğim tarz bisikletçilerden biri, Majka. Çoğu yaşıtı ve bazı büyükleri gibi (misal Rolland) anlamsız ataklarla kendini paralamaktan mümkün mertebe uzak duruyor. Atak zamanlaması konusunda güçlü bir sezgiye sahip. Yarış zekası hayli yüksek anlayacağınız. Tabii bu kadarı büyük tur kazanabilmek için yeterli değil. Aynı zamanda iyi de bir zamana karşıcı olmanız lazım. Majka bu konuda vasatı aşamıyor ne yazık ki. Bir diğer dezavantajı da takımı. Contador’u dahi yeterince besleyemeyip dağlarda yalnız bırakın Tinkoff’un, Majka için sağlam bir domestik kadrosu kuramayışına şaşmamalı elbette.

Giro bu yıl Dumoulin‘in memleketi Hollanda’dan, Dumoulin’in uzmanlık alanı olan zaman karşıyla başlıyor. Ve tam da Dumoulin’in ağzına layık olacak şekilde devasa dağlar yerine bol bol klasikvari etaplar ve zamana karşılarla nihayete eriyor. Velhasılı, parkur Dumoulin’e cuk oturuyor. Fakat asıl soru şu: “Dumoulin, bir büyük turcu olmaya uyuyor mu?” İşte bütün mesele bu.

Geçen sene 3. etapta ölümden dönen Pozzovivo, en sevdiği yarışa geri dönüyor. Berbat bir zamana karşıcı olarak herhangi bir büyük tur kazanamayacağını kendisi de biliyor olsa gerek. Hedef podyum, sonuç her zaman olduğu gibi ilk 10 içinde bir yer olacaktır. AG2R’in B planı ise 38’lik Peraud. Hatta B planından biraz daha fazlası. Pozzovivo’yla ortak lider olduklarını söyleyebiliriz.

Orica’nın genç Kolombiyalısı Chaves, daha önce 2 kez Giro’da ilk 10 yapan Kruijswijk, geçen yıl eline geçen liderlik fırsatını iyi değerlendirip sürpriz bir 4.’lük alan Amador, yaşları ilerlese de eski şampiyonlar Hesjedal ve Cunego; isimlerini anmamız gereken diğer bisikletçiler. Kimi genel klasman mücadelesine tutunmaya çalışacak, kimi iddiasını erkenden yitirip etap kovalayacak…

SPRINT MAYOSU

Giro’nun bu seneki parkur düzenlemesi sprinterlere yaradı. Yarış rehberinde 7 adet sprint etabı olduğu yazılı (geçen sene 4 idi) ve buna bağlı olarak pelotondaki sprinter kalitesinde gözle görülür bir artış var. Kittel, Greipel, Demare, Viviani, Nizzolo (son kırmızı mayo sahibi), Modolo, Pelucchi ve Mareczko; etap ve sprint krallığı için yarışacak isimler. En çok etabı Kittel’in kazanacağını düşünsem de, kırmızı mayo için favorim Viviani.

TIRMANIŞ MAYOSU

Tırmanış mayosunun seyri genellikle iki senaryo üzerinden şekillenir. Ya genel klasman iddialıları dağ etaplarını forse edip bunun dolaylı sonucu olarak mayoya ulaşırlar… Ya da kendi aralarında hesaplaşmayı seçip kaçaklara kendilerini gösterme imkanı tanırlar. Bu senaryolardan hangisinin galip geleceğini kestirmek her zaman güç olmuştur. Fakat büyük dağ etaplarının azlığı ve kaçışçılara uygun genel profil, bana ikinci seçeneğin öne çıkacağını söylüyor. Bu noktada aklıma gelen ilk isim, Atapuma. GK’dan kopmaları halinde MajkaPozzovivo ve Zakarin de kendilerini gösterebilir.

 

* * * * *   –

* * * *   Valverde, Nibali, Landa

* * *   Zakarin, Uran, Majka

* *   Dumoulin, Chaves

*   Pozzovivo, Kruijswijk, Peraud, Amador, Fuglsang

Türkiye Bisiklet Turu’nda Tüm Etaplar (Video)

Cumhurbaşkanlığı Bisiklet Turu’nun 52. edisyonu da 1 Mayıs’ta sonlandırdık ve ufak ufak Giro hazırlıklarını geçmeye başladık. TUR’u tekrar hatırlamak isteyen ve ileride de dönüp bakarım diyen takipçilerimiz, aşağıdaki video bağlantılarından tüm etapların son km’lerine ulaşabilirler. Herkese iyi seyirler!

 

 

 

 

 

 

 

 

Tüm videolar CyclingHub TV YouTube kanalından alınmıştır.

Kapak fotoğrafı: Tanaka Sonoko

Türkiye Bisiklet Turu’nda Son Durum

Bu sene 52.si düzenlenen Cumhurbaşkanlığı Türkiye Bisiklet Turu’yla ilgili son durumları bu metin üzerinden tur boyunca sizlerle paylaşmaya çalışacağız. Etaplar geçildikçe yenileri yazının alt kısımlarına doğru eklenecektir. Tur öncesinde kaleme aldığımız Bir Garip Türkiye Bisiklet Turu yazımızı bağlantıya tıklayarak okuyabilirsiniz.

1. Etap (İstanbul – İstanbul) 129.2 km – 24 Nisan 2016

1. Etap (İstanbul - İstanbul) Fotoğraf Atalay Yalınay

1. Etap (İstanbul – İstanbul) Fotoğraf: Atalay Yalınay

İstanbul etabı genel olarak turun son günü koşulur ve Bağdat Caddesi – Caddebostan civarında atılan turlarla İstanbul bisiklet seyircisi için klasikleşmiş bir etaptır. Son iki yıldır etap finişi (Gezi sonrası protestolar) Sultanahmet Meydanı’na çekilmiş durumda. Bu yıl da parkur yeni formatıyla geçildi. Beşiktaş’ta başlayan yarış, Boğaziçi Köprüsü’nün geçilmesiyle Beykoz’un sırtlarına kadar ulaştı. Köprüden çıkışın hemen ardından bizce büyük ve organizasyonun hatası sebebiyle gerçekleşen kaza oldu. İstanbul yollarında çok fazla turuncu plastik baba olduğu için ve bu babalar güzergâh boyunca sökülmediği için bisikletçilere tehlikeli anlar yaşattı. Aksi gibi bu babalar ve etrafında yeterli yönlendirme ve uyarı tabelası da yer almıyordu. Bu seneki İstanbul parkuru manzara açısından son derece tatmin ediciydi. Zaten İstanbul’da manzara bulmak çok da zor olmasa gerek. Tabii bir bisiklet yarışı için manzaranın yanında başka önemli faktörler de var. Yolların temizliği (önemli noktaların ıslaklık ve tozdan arındırılması) ve seyircilerin olaya katılımı da çok önemli. Tabii TUR’un bu yıl sporla alakası olmayan bir güzergâhtan geçmesi, güvenlik açığını da ortaya koydu. Bozdoğan Kemeri’ndeki dönüş ve Unkapanı mevkinde seyircilerin yarattığı tehlikelerden ötürü birçok kazadan ucuz yırtıldı. Ayrıca pelotona kaynak yapma düşünceli kendini sevimli zanneden birkaç kişinin de bisiklet sürme yeltenişleri bisikletçi grubun tadını bir hâyli kaçırdı ve kaçıştaki Przemyslaw Niemiec’in kaçışına izin verildi. Lampre-Merida sporcusu 3 dakikalara kadar çıkardığı farkın da yardımıyla finişi en ön sırada geçti ve turkuaz mayoyu sırtına geçirdi. Çatladıkapı’daki ufak yokuşa yaklaşılırken özellikle Southeast – Venezuela takımı ana grup önünde tempo yapmak istese de, daha önce bahsettiğimiz gibi seyircilerin oluşturduğu tehlike sebebiyle ana grup tempo yükseltme duruma girmedi. Niemiec’in liderlik mayosunu nasıl korumaya çalışacağını hep birlikte izleyeceğiz.

 

2. Etap (Kapadokya – Kapadokya) 154.1 km – 25 Nisan 2016

gfd5SDjWUcAAiYNl

2. etap (Kapadokya – Kapadokya) Fotoğraf: Velo Images

İstanbul etabını kazalı belalı bir şekilde atlattıktan sonra, parkura yeni eklenen bir başka etap olan Kapadokya- Kapadokya’yla tura devam ettik. Kapadokya zaten ülkemizin en popüler turizm destinasyonlarından biri. Bisiklet turizminde ise dağ bisikleti orginazasyonlarıyla oldukça popüler. Coğrafyanın manzara olarak çok cömert davranacağından emindik ama organizasyon ve parkur açısından da gayet iyi işler çıkarılmış. Öncelikle bu etap için en büyük endişemiz lojistikti. Önceki gün İstanbul’da biten etap sonrası, sporcular, takım çalışanları, gazeteciler, yetkililer, gönüllüler ve en önemlisi de organizasyon malzemeleri başarılı bir operasyonla Kapadokya’ya taşındı. İkinci etapta yarışın ilk zorluğu şiddetli esen rüzgâr oldu. Rüzgârın hızının saatte 40-45 km’lere vardığı söylendi. Etabının bu kadar sert geçeceğini tahmin etmiyorduk. Kapadokya etabına çok güzel bir tırmanış eklenmiş ve Caja Rural’ın takım olarak bu tırmanışı efsane kullandığına şahit olduk. Bu etapta aynı parkur 4 kere dönüldü ve yokuşu sondan bir önceki geçişimizde Luis Mas Bonet önderliğinde Caja Rural’den acayip bir tempo artırımı geldi. Peloton da bu atağa dayanamadı ve seçkin grup 15 kişiye kadar düştü. Konya Torku bisikletçisi Ahmet Örken de sprinter olmasına rağmen yokuşun son geçişine kadar bu grupla kalabilmeyi başardı. 15 kişilik bu grubun 6 kişisi Caja Ruralli sporculardı ve son yokuşta yani 4-5 km kala tekrar atak bombardımanını başlattılar. Cevap verebilen tek isim ise genel klasman lideri Niemiec oldu. En sonunda 3’e 1 mücadele de gösteren Nimiec, Pello Bilbao’nun atağına dayanamadı ve Bilbao 2. etabın galibi oldu. Przemyslaw Niemiec de mücadelesini sürdürerek etabı 4. bitirdi ve genel klasmandaki liderliğini sürdürdü. Bilbao’yla farkı yalnızca 6 saniye.

 

3. Etap (Aksaray – Konya) 158.9 km – 26 Nisan 2016

3. etap (Aksaray - Konya) 1- Greipel (Lotto) 2- Cecchin (Roth) 3- Boeckmans (Lotto)

3. etap (Aksaray – Konya) 1- Greipel (Lotto) 2- Cecchin (Roth) 3- Boeckmans (Lotto)

Geçiş etabı olarak planlanan ve toplu sprintle bitmesi beklenen 159 km’lik Aksaray-Konya etabı, şiddetli çapraz rüzgârların etkisiyle öngörülemeyen bir noktaya götürdü bizi. Günün yıldızı şüphesiz takım halinde Lotto-Soudal’di. Önce yarışın başında koyduklarıyla tempoyla pelotonu bölüp 24 kişilik kaçış grubuna 8 isim soktular; ardından, bitime 25 km kala kaçışın da önüne atak yaparak 6 kişiyle yeni bir lider grup oluşturdular (Onlara sadece 2 Team Roth’lu ayak uydurabildi). Etabın sonunda ise çok rahat bir Andre Grepiel galibiyeti izledik. Gorilla, böylece TUR’daki 11. zaferini elde etmiş oldu. “Olaylı” günün sonunda turkuaz mayo da el değiştirdi. Premyslaw Niemiec (Lampre-Merida)’in 25 dk fark yemesiyle, dünkü Kapadokya etabının galibi Pello Bilbao (Caja Rural), genel klasmanda liderliğe yükseldi. Başarısız geçen İstanbul etabının ardından, Kapadokya ve Konya etapları bisiklet kamuoyunda sükse yapmışa benziyor. Tabii iki gündür Caja Rural ve Lotto Belisol’ün pelotonu bölmeleri, bir yandan da kötüye işaret. Maalesef geri kalan sporcuların vasatlığı göz önüne çıkmış oluyor. Tek takımımız olan Konya Torku’dan da bu sonuç iyi bir derece elde edemedik. Kendi evlerinde Ahmet Örken ile sprint finişe girmek isteyen takım, pelotonun parçalara bölünmesiyle arkadaki gruplarda kalmış oldu.

 

4. Etap (Seydişehir – Alanya) 187 km – 27 Nisan 2016

4. etabı kazanan Sacha Modolo

4. etabı kazanan Sacha Modolo

187 km’lik Seydişehir – Alanya etabımız ilk üç günün profiline göre görmeye pek de alışık olmadığımız türdendi. Bu etapta sporcular uzun bir iniş gerçekleştirdiler. Etabın ikinci bölümü ise sporcuları sprinte hazırlıyordu, finiş de öyle oldu. Alanya’nın Türkiye’nin yol bisikleti kültürüne katkısı çok büyük. Yol bisikleti için ne var ne yok Alanya. En azından şu an için. Geçmişteki Konya tecrübemizi de unutmamak gerek. Önce 6 kişi başlayan kaçış grubu son km’lere girdiğimizde önce 3’e, sonra da tek kişiye kadar düştü. Alessandro Malaguti’nin tek başına kaçışı da yakalandıktan sonra her şey sprint takımlarına kaldı. Bildiğiniz gibi çok fazla sayıda World Tour takımı olmayınca, TUR’un düz yoldaki en güçlü takımı olan Lotto-Soudal düz etaplarda önde çalışmak durumunda kalıyor. Bundan şikayetçi olduklarını da söyleyemeyiz. Ne de olsa TUR’un en popüler bisikletçisi Andre Greipel de Lotto-Soudal’in elinde. Dünkü “delice” çalışmanın ve şovun ardından Lotto-Soudal takımı biraz yorulmuş olacak ki, neredeyse 1 km kala Greipel’in bütün domestikleri trenden kopmuş oldu. Bu ya bir strateji hatası, ya da yorgunluktu. Greipel de erkenden sprint dışında kalmış oldu. Bugünkü finişte, TUR’un en iyi sprinterlerinden biri olan Lampre-Meridalı Sacha Modolo’nun sahne zamanı geldi. Son metrelerde Roberto Ferrari’nin de çok iyi çalışması sonucu, İtalyan sprinter Modolu 4. etap zaferini elde etti. Genel klasmanda ise değişiklik olmadı ve Caja Rural sporcusu Pello Bilbao’nun liderliği devam ediyor.

 

5. Etap (Alanya – Kemer) 189.3 km – 28 Nisan 2016

Alanya – Kemer etabı, TUR tarihinin alışılmış lokasyonlarını içinde barındırıyor. Hem Alanya sakinleri, hem de Kemer sakinleri profesyonel yol yarışlarına oldukça alışık. Sporcuları her zaman olduğu gibi Kemer’de yine sprint finişi karşıladı. Dünkü sprintte Greipel kaybettikten sonra, Kemer sprintini istemesi kaçınılmazdı. O yüzden etap boyunca genel klasman liderinin takımı Caja Rural dışında, Andre Greipel’in takımı Lotto Soudal de kaçan grubu yakalamak için çaba sarf etti. Bugünkü kaçışta, sonunda Konya Torku’dan bir sporcumuzu da ekranlarda görebildik. Türkiye Yol Bisikleti Şampiyonu Ahmet Akdilek, ulusal formasıyla 6 kişilik kaçışta uzun süre yer alsa da son km’lerde ana grubun temposu kaçışın dağılmasına yetti. Bu sefer Greg Henderson, Andre Greipel’i son metrelere oldukça iyi taşıdı ancak ortalık çok kalabalık olunca Greipel atağa kalkacak yeterli boşluğu bulamadı. Bulsa da artık çok geçti. Southeast – Venezuela takımının genç ve yetenekli sprinteri Jakub Mareczko attığı güzel sprintle Kemer etabını kazanmasını bildi. Ufak turlarda adından sıkça söz ettirmeye başlayan genç sprinter Mareczko, önümüzdeki yıllarda daha büyük yarışlarda da patlama yapabilir.

 

6. Etap (Kumluca – Elmalı) 116.9 km – 29 Nisan 2016

6. etapta Elmalı tırmanışı

6. etapta Elmalı tırmanışı

Türkiye Bisiklet Turu’nun 2012’den beri koşulan kraliçe etabı bugün gerçekleşti. Elmalı etabı yine beklentilerimizi karşılar, hatta beklentilerimizin üzerinde gerçekleşti. Son 10-15 km’ye 22 kişilik bir grupla girmesi temponun çok yüksek olmadığının göstergesi olsa da, atak yapabilecek birçok bisikletçinin olması heyecanı doruklara taşıdı. Bugün de Konya Torku TUR’un başlarına göre aktif bir gün geçirdi. Hem Nazım Bakırcı kaçışa girdi, hem de Fatih Keleş son kilometrelere kadar elit tırmanış grubunun içerisinde pedal çevirdi. Genel klasman lideri Caja Rural sporcusu Pello Bilbao’nun yokuşun başlarında geride kalması günün en büyük sürpriziydi diyebiliriz. Tabii Caja Rural’de çareler bitmek tükenmek bilmiyor. Bu sefer Luis Mas Bonet, David Arroyo gibi isimler bu 22 kişilik elit grubun başına geçip, tempo vermeye başladılar. Son 3 km’ye geldiğimizde ise yine Caja Rural’den Jaime Roson’ın atağı geldi. Genç sporcuyu bir süre sonra 1. etabın (İstanbul-İstanbul) galibi, Lampre-Merida’nın deneyimli sporcusu Przemyslaw Niemiec takip etmeye başladı. Niemiec tam da Jaime Roson’ı yakaladı. Geçebilecek mi acaba diye bizleri düşündürürken son km’nin içerisinde Jaime Roson’dan çok güzel bir atak daha geldi ve Niemiec de yeteri kadar eşlik edemeyince, Elmalı etabı 23 yaşındaki Roson’a gitti. Yol bisikletinde profesyonel olarak ilk senesini geçiren Jaime Roson kariyerinde kazandığı ilk zafer de Türkiye Bisiklet Turu’nda gelmiş oldu! Daha önce birçok genç yokuşçuya basamak oluşturan turumuz, umarız ki, Jaime Roson için de güzel bir başlangıç olmuş olur. Etap sonunda Caja Rural’in genel klasmandaki lideri Pello Bilbao’nun zaman kaybetmesinin ardından, liderlik yine Caja Rural’den José Gonçalves’e geçmiş oldu. Genel klasman ilk 10’u ise, Lotto Soudal ve Caja Rural sporcuları domine ediyor. Caja Rural ilk 10’da 5 sporcusuyla yer alırken, Lotto’nun 4, Astana City’nin (3. sıradaki Nikita Stalnov) de tek sporcusu bulunuyor.

 

7. Etap (Fethiye – Marmaris) 128.6 km – 30 Nisan 2016

Fethiye – Marmaris etabı da TUR’un sakin etaplarından biri olurken, manzara bakımından da kuvvetli etaplarından biriydi. Sprint finişi bekleniyordu, beklenildiği gibi de oldu. Andre Greipel’in Giro hazırlıkları için yarışı bırakmasından dolayı Lotto Soudal çok daha başı boş bir takıma dönüştü. Bunu fırsat bilen Greg Henderson da son 5 km’de etap galibiyeti için atak yaptı. Henderson’ın inişte yaptığı atak yeterli olmadı ve 800 metre kala peloton tarafından yakalandı. Yine İtalyanların önlerde cirit attığı sprint finişinde Lampre-Merida’nın sporcusu Sacha Modolo zafere ulaşırken, TUR’daki ikinci etabını kazanmış oldu. Manuel Belletti ikinci olurken, Marco Zanotti üçüncü de oldu.

 

8. Etap (Marmaris – Selçuk)  201.7 km – 01 Mayıs 2016

.

8. Etap (Marmaris – Selçuk) Fotoğraf: stephill.tv

Alışık olduğumuz gibi genelde Türkiye Bisiklet Turu’nun son etapları İstanbul’da yapılır. Bu sene organizatör firmanın değişmesiyle, tabii 1 Mayıs’ın da yarışın son gününe denk gelmesiyle İstanbul etabı ilk güne alınmış gibi gözüktü. En azından biz böyle gördük. Artık genel klasmanda pek bir değişikliğin olmasını beklemediğimiz turun son gününde genel olarak ana grup hakimiyeti gözüktü. Jan Hirt, Nicolas Baldo, Muhammed Atalay, Alessandro Malaguti 4 kişilik kaçan grup, bu kaçışı uzun süre devam ettirip farkı 5 dakikalara kadar çıkardılarsa da, ana grup son 15 km’deki yokuşa doğru farkı iyice azaltıp kaçanları yakaladı. Tabii Muhammed Atalay sayesinde Torku Şekerspor mayosunu da uzun süre ekranlarda görme fırsatını yakalamış olduk. Kaçıncıya söylüyoruz bilmiyoruz ama umarım Torku firması bu fırsatı değerlendirmekten vazgeçmez. Dilimizde tüy bitse de söylemeye devam edeceğiz. Yokuş sonrası inişte yine dörtlü bir kaçış grubu oluştu ve bu sefer Nazım Bakırcı kaçışını denedi, bizi de bir hâyli memnun etti. O grubun da yakalanmasıyla toplu sprint finişe gidildi ve Selçuk’taki finişte grubun içine iyi saklanan Southeast takımının sprinteri Jakub Mareczko etabı kazandı. Mareczko Kemer’den sonra ikinci etap zaferini de kazanmış oldu. Bundan sonra yeteneklerini Giro’da gösterecek. Genel klasmanı Caja Rural’den José Gonçalves, Türkiye Güzellikleri’ni yine aynı takımdan Luis Mas Bonet, dağ klasmanını Przemyslaw Niemiec, puan klasmını ise Manuel Belletti kazandı.

Bir Garip Türkiye Bisiklet Turu

TUR’a katılacak takımlar ve bisikletçilerin profilinin düşmesi uzun zamandır beklediğimiz bir durumdu. Ülkenin güvenlik sorunu; geciken ihale süreci ve süreç sonununda konuya yabancı bir şirketin galip çıkmasıyla birleşince, aksi düşünülemezdi. Nitekim geçtiğimiz günlerde basın lansmanı düzenlendi ve Cumhurbaşkanı’na düzülen methiyelerden arta kalan zamanda beklentilerimizin gerçeğe dönüştüğüne üzülerek şahit olduk.

Takımlarla başlayalım… 3 World Tour (Astana, Lotto-Soudal, Lampre-Merida), 9 Pro-Conti ve 5 Conti olmak üzere toplam 17 takıma ev sahipliği yapacağız. (Geçen yıl 6’sı World Tour, 21 takım vardı.) Bahsi geçen takımlardan Astana’nın, basın lansmanından birkaç gün önce siteden çıkarılması ve hala geri eklenmemesi ise soru işareti olarak yerini koruyor.

Her ne kadar resmi siteye yansımasa da, takımların hangi sporcularla yarışa katılacakları da açıklandı. Türkiye pasaportu verseler yadırgamayacağımız Andre Greipel, Sacha Modolo gibi isimlerin yanı sıra, geçen yılın genel klasman galibi Kristijan Durasek ve yine geçen yıl birer etap kazanan 44’lük Davide Rebellin ve Luis Mas Bonet de yerlerini almış durumda. Kişisel olarak TUR’u kazanmasını beklediğim isim ise Lampre’nin Polonyalı tırmanışçısı Przemyslaw Niemiec.

Gelelim etaplara… En önemli değişiklik, İstanbul etabının 5 yıl aradan sonra tekrar açılış gününe alınması. Sebebi açık: Yarışın son günü 1 Mayıs’a denk geliyor… Beri yandan etap rotası da değişikliğe uğramış durumda. Beşiktaş’tan start alacak peloton, bitmek üzere olan 3. Köprü ekranlara yansısın diye tahmin ediyorum, Anadolu Yakası’nda Anadolu Kavağı’na kadar gidip geri dönecek. Finiş ise geçen sene olduğu gibi Sultanahmet’te.

Bu yıl ilk kez İç Anadolu Bölgesi’ne de uğrayacağız. İstanbul’dan sonra uzun bir uçak yolculuğunun akabinde, sırasıyla Kapadokya ve Konya’da birer etabımız olacak. Sonrasında ise Seydişehir üzerinden Alanya’ya ineceğiz ve yarışın alıştığımız rotasını takip ederek Selçuk’ta TUR 2016’yı noktalayacağız. (Ufak bir hatırlatma; Meryem Ana tırmanışı Selçuk etabı parkurda yer almıyor.)

Seneye bu zamanlar, bu satırları yazarken bir World Tour yarışından bahsetmeyi diliyoruz. Pek ümitvar olmasak da…

Murat Elgin @bisikletdukkani

 

“Tour of Turkey” deriz, “Türkiye Bisiklet Turu” deriz, “TUR” deriz, uzun uzun “Cumhurbaşkanlığı…” deriz. Der de deriz.

Her zaman toprağımdaki şeyler hakkında haldır huldur güzel güzel, coşkulu coşkulu yazmak isterdim. Daha doğrusu o coşkuyu bir şekilde ifade etmek isterdim. Ancak bu arzum geçen sene düşüşe geçerken, bu sene dip yaptı. Geçen sene finişin Sultanahmet Meydanı’na alınmasını ve etrafın miting alanına dönüşmesini biliyorsunuz. Kadıköy tarafından, Bağdat Caddesi’nden, görece muhalefetten uzaktı. Korunaklıydı. Sultanahmet TUR’un bir kısmı için adeta fırtınada sığınacak bir liman olmuştu. Tabii ki yetmedi. Bağdat Caddesi eşrafı bu sene de cezalandırılırken TUR’un bu sefer başlangıcı İstanbul’a alındı. Çünkü son gün 1 Mayıs’a denk geliyordu ve asla ama asla bir şey yapılmayacaktı! Çıt çıkmasın. Aman ha! E ilk İstanbul etabının bir bonusu da oldu. O da 3. köprünün halkla ilişkiler çalışmasını yapıp, inşaatı tamamlanmak üzere olan köprüyü televizyon ekranı vasıtasıyla gözlere sokmak. Gözlerimizin ferine ferine…

Hani burada bisiklet yazmak, spordan bahsetmek, organizasyonumuzun heyecanını aktarmak isterdim ama gelmiyor içimden hiçbir şey. TUR’un formatı ve yaşanacaklarla ilgili özeti Murat yukarıda aktardı zaten. Tam da ilerleme kaydetmemiz gereken yılda bunları yaşamak çok üzücü. Tabii ki her şeyi yeni yönetim anlayışına, ihâle sonrası yaşanan aksaklıklara falan bağlamıyoruz. Sonuçta Avrupalı birçok sporcu ve takım, terör olaylarından dolayı ülkemize gelmek istemiyor. Bu da gerçeklerle yüzleşmemiz şart. Gelen sporculara laf etmeyelim tabii de şimdi. Bu sene beni heyecanlandıran pek bi’ kimse yok. Sadece geçen senenin galibi Durasek’in bu sene neler yapacağını merak ediyorum. Bir de merak ettiğim etap var ki, o da Kapadokya etabı. Tekrar hatırlatmakta fayda var. TUR, 24 Nisan – 1 Mayıs tarihleri arasında gerçekleşecek. İzleyelim ve görelim. Ben buna olsa olsa “bir garip Türkiye Bisiklet Turu” diyebiliyorum.

Onur Narinoğlu @onarinoglu

tur_hakkinda_kapak